پژوهش اش درباره فشار گروهی

اش موقعیتی آزمایشی برای بررسی توانایی فرد در تشخیص طول بعضی خطوط ترسیم شده آماده کرده است. به افراد مورد آزمایش دو کارت نشان داده می شد. در یکی از آنها سک خط وجود داشت. در کارت دیگر سه خط با طول مختلف بود که با شماره های 1و 2و 3 مشخص بودند. وظیفه آزمایش شونده این بود که یکی از سه خطی را که طول آن با طول خط کارت دیگر مساوی بود نام ببرد . 12 مجموعه کارت متفاوت وجود داشت. این کار ادراکی نسبتا ساده ای است که افراد می توانند در غیاب فشار گروه به خوبی انجام دهند. در یک گروه کنترل مرکب از 37 نفر، 35نفر بدون اشتباه این کار را انجام دادند، یک نفر یک اشتباه داشت و یک نفر دیگر، دو اشتباه داشت.

اش خیلی علاقه داشت بداند وقتی فشار گروه به وصعیت عرضه می شود، چه روس می دهد. در این مرحله از آزمایش، وی آزمودنی هایی داشت ه در گروههای هشت نفره در کار قضاوت در مورد طول خط شرکت می کردند. در واقع فقط یکی از این 8 نفر آزمودنی واقعی بود و دیگران همدست آزمایشگر بودند که به آنها آموزش داده شده بود که بعدراز یکی دو آزمایش که جواب غلط مشابه می دادند در آزمایش های دیگر، جواب غلط بدهند. همه این افراد یک جواب غلط مشابه می دادند، به طوری که آزمودنی می توانست بشنود که همه بر یک پاسخ توافق دارند، اما پاسخی که حواس وی چیزی غیر از آن را نشان می دهد. در این وضعیت شخص چه خواهد کرد؟

نتایج برای 123 آزمودنی نشان داد 76 درصد از افراد تحت فشار گروه قرار گرفتند و حداقل یک دفعه جواب غلط دادند. در کل پاسخ ها ، 38.8 درصد پاسخ های آزمونی ها، تحت تاثیر نفوذ گروه برای دادن پاسخ غلط بود.

اش همچنین کوشید تفاوت فیزیکی در طول خطوط را به قدری زیاد کند که هیچ کس پذیرای فشار گروه نباشد. وی نتوانست این کار را انجام دهد. حتی با تفاوت 7 اینچ میان خط درست و نادرست، برخی افراد باز هم تسلیم فشار گروه می شدند.

این مطلب در کتاب "نظریه های ارتباطات" نوشته ورنر سورین و جیمز تانکارد که توسط دکتر دهقان ترجمه شده نقل شده است.

با این مطلب نگاه کاملتری به وقایع اخیر ایران و تبلیغات گسترده رسانه ها و نگاه ملت غربی و خارجی به ایران و وقایع آن داشته باشیم.

رابطه مدیر و فعالیت های موسسه

هر شخص کارهای مختلفی می تواند مرتکب شود که براساس خصوصیات و آثار آن مورد تحسین و یا مذمت است و افعال وی به عنوان حلال یا حرام عنوان می گیرند. همچنین یک ارگان و یک شرکت و به طور کلی هر جمعی که دارای مدیر باشد نیز مرتکب افعالی می تواند شود که این افعال را باید به کل مجموعه نسبت داد. این افعال را نیز می توان به عناوین حلال، حرام و یا واجب از آن ها یاد نمود. این مسئله در مدیریت سازمان های رسانه ای شکل خاص تری به خود می گیرد و اهمیت بررسی آن را بیشتر در خود نشان می دهد. افعال، بیان ها و مواضع یک موسسه رسانه ای، علاوه بر تاثیر وسیع و موثری که در سطح افراد . جامعه می گذارد، مشمول عناوین بسیاری از احکام می تواند باشد.

حال مسئله این است که نقش مدیر (در هر سطحی از مدیریت، بخصوص در سطح مدیر کل) چه مقدار می تواند باشد. به عبارت دیگر اگر موسسه رسانه ای موجب اثر و یا فاعل فعلی شود که آن را تقبیح می نماییم و یا آن را حرام تلقی می کنیم، تا چه مقدار مدیرآن قسمت و یا مدیر کل مجموعه مقصر و مستحق ذم و عقاب الهی می باشد؟ به عبارت دیگر آیا فعالیت یک موسسه منتسب به مدیر موسسه است یا باید آن را منتشب به کل مجموعه و مولفه های آن دانست؟

می توان گفت فعالیت ها و آثار یک موسسه متنسب به کل آن است و مدیرصرفا کسی است که در بین شرایط و مولفه های گوناگون تاثیرگذار مدیریت، رهبری و تاثیرگذاری می کند. عوامل متعددی وجود دارد که فعالیت و برآیند های یک موسسه را تحت تاثیر قرار می دهد؛ از مسایل اقتصادی تاثیرگذار بر سرمایه و سرمایه داران آن گرفته تا تاثیرات مسایل اجتماعی بر وجهه موسسه در بین عموم و یا بر رفتار و عملکرد کارکنان. اینها همه مسایلی است که اختیار را تا حد زیادی از مدیر سلب می کند تا آن جا که انتساب فعل به وی را کاملا مختل می کند.

در یک موسسه رسانه ای که به قصد جذب نظر مخاطبین تاسیس شده است، وظیفه مدیر تنها تامین آنچه است مه در این راستا مفید باشد. اینکه مخاطبین جذب چه چیز شوند و سلایق و علایق آن ها چه می باشد، چیزی است که محتوا را تعیین می کند . تنظیم و برنامه ریزی در تصحیح و پیشرفت مخاطبین و سلایق آن ها بر عهده چنین موسسه و مدیر آن نمی باشد. بنابراین مواخذه و تکلیفی هم از این باب بر دوش وی نخواهد بود.

آنچه گذشت صرف یک احتمال می باشد و باید نظر متخصصان را در این باره بیشتر جست. هر چند مطرح کردن آن در این سطح نیز خالی از لطف نبود.

سلام

سلام