اش موقعیتی آزمایشی برای بررسی توانایی فرد در تشخیص طول بعضی خطوط ترسیم شده آماده کرده است. به افراد مورد آزمایش دو کارت نشان داده می شد. در یکی از آنها سک خط وجود داشت. در کارت دیگر سه خط با طول مختلف بود که با شماره های 1و 2و 3 مشخص بودند. وظیفه آزمایش شونده این بود که یکی از سه خطی را که طول آن با طول خط کارت دیگر مساوی بود نام ببرد . 12 مجموعه کارت متفاوت وجود داشت. این کار ادراکی نسبتا ساده ای است که افراد می توانند در غیاب فشار گروه به خوبی انجام دهند. در یک گروه کنترل مرکب از 37 نفر، 35نفر بدون اشتباه این کار را انجام دادند، یک نفر یک اشتباه داشت و یک نفر دیگر، دو اشتباه داشت.
اش خیلی علاقه داشت بداند وقتی فشار گروه به وصعیت عرضه می شود، چه روس می دهد. در این مرحله از آزمایش، وی آزمودنی هایی داشت ه در گروههای هشت نفره در کار قضاوت در مورد طول خط شرکت می کردند. در واقع فقط یکی از این 8 نفر آزمودنی واقعی بود و دیگران همدست آزمایشگر بودند که به آنها آموزش داده شده بود که بعدراز یکی دو آزمایش که جواب غلط مشابه می دادند در آزمایش های دیگر، جواب غلط بدهند. همه این افراد یک جواب غلط مشابه می دادند، به طوری که آزمودنی می توانست بشنود که همه بر یک پاسخ توافق دارند، اما پاسخی که حواس وی چیزی غیر از آن را نشان می دهد. در این وضعیت شخص چه خواهد کرد؟
نتایج برای 123 آزمودنی نشان داد 76 درصد از افراد تحت فشار گروه قرار گرفتند و حداقل یک دفعه جواب غلط دادند. در کل پاسخ ها ، 38.8 درصد پاسخ های آزمونی ها، تحت تاثیر نفوذ گروه برای دادن پاسخ غلط بود.
اش همچنین کوشید تفاوت فیزیکی در طول خطوط را به قدری زیاد کند که هیچ کس پذیرای فشار گروه نباشد. وی نتوانست این کار را انجام دهد. حتی با تفاوت 7 اینچ میان خط درست و نادرست، برخی افراد باز هم تسلیم فشار گروه می شدند.
این مطلب در کتاب "نظریه های ارتباطات" نوشته ورنر سورین و جیمز تانکارد که توسط دکتر دهقان ترجمه شده نقل شده است.
با این مطلب نگاه کاملتری به وقایع اخیر ایران و تبلیغات گسترده رسانه ها و نگاه ملت غربی و خارجی به ایران و وقایع آن داشته باشیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر